Ambassadeur Petra Dassen-Housen.
Met trots verwelkomt de Bestuurshub een nieuwe ambassadeur: Petra Dassen-Housen, burgemeester van Gemeente Kerkrade. Sinds 2019 is zij burgemeester van Kerkrade; daarvoor vervulde zij ruim acht jaar het burgemeesterschap in Beesel. Daarnaast is zij lid van de Raad van Toezicht van Philzuid.
Met haar brede bestuurlijke ervaring en haar uitgesproken aandacht voor de menselijke maat staat zij voor een verbindende bestuursstijl, waarin ruimte is voor reflectie, ontmoeting en blijvende nieuwsgierigheid.
Benieuwd naar haar drijfveren en waarom zij zich als ambassadeur wilt inzetten voor de Bestuurshub? Lees dan snel hieronder verder!
1. Wat spreekt jou aan in de missie van de Bestuurshub en hoe sluit dit aan bij je persoonlijke drijfveren en werkzaamheden?
“Ik vind het een mooi uitgangspunt: iets teruggeven van wat je zelf hebt mogen ervaren spreekt me erg aan. Het zoeken naar verbinding, verdieping en elkaar helpen past daar bij. Als je langer in bepaalde functies werkt, heb je een dijk aan ervaring, maar ook zelf nog steeds veel vragen. Die combinatie - ervaring én vragen kunnen stellen - en die kunnen delen met mensen die er weer anders naar kijken, dat vind ik een mooie binnen de Bestuurshub. Dat brengen en halen, zonder financieel gewin, maar vanuit intrinsieke motivatie om kennis te delen, spreekt me het meest aan.
In mijn werk als burgemeester zijn er telkens weer vraagstukken waarvan ik denk: kan ik daar eens met iemand over sparren? Ik kan teruggrijpen op patronen en ervaring, maar ik heb nooit het gevoel dat ik alles weet. Dat nieuwsgierig blijven en steeds zoeken of we het wel op een goede manier oplossen, past bij mij én bij de Bestuurshub.
Het maakt niet uit hoe lang je ergens werkt: je hebt nooit alle wijsheid in pacht. Vraagstukken veranderen, omstandigheden en tijdsgeest ook. Juist naarmate mijn ervaring groter wordt, krijg ik meer vragen: doen we het wel op de beste manier? Kan het ook anders? Dat is geen onzekerheid, maar een voortdurende zoektocht. Ik hoop open te blijven staan, met voelsprieten voor andere signalen, en niet te vervallen in ‘zo doen we dat nou eenmaal’. Die houding herken ik in de Bestuurshub.”
2. Waarom ben jij ambassadeur geworden van de Bestuurshub, en op welke manier wil je bijdragen aan het succes en het uitdragen van de missie?
“Als je de missie zo voelt als we die net verwoord hebben - die intrinsieke motivatie om met elkaar te blijven leren - dan voel je ook een professionele drive om daar gevolg aan te geven. De Bestuurshub en de mensen eromheen vormen een mooie kapstok. Wij hangen daar onze jassen aan, bij wijze van spreken. De ene keer pak je die jas, de andere keer een andere, en zo kom je steeds weer beslagen ten ijs. Als je die motivatie hebt, is het waardevol dat die kapstok er is. Daar draag ik graag aan bij door de kennis die ik heb opgedaan in te brengen, én door mijn vragen te stellen aan mensen in het netwerk. Het is echt een verlengde van wat we net zeiden: brengen en halen.
Het uitdragen van de missie zit voor mij vooral in tijd investeren, beschikbaar zijn voor vragen van anderen en ook zelf vragen blijven stellen. Het is een professionele houding: als je blijft zoeken, is het fijn om mensen om je heen te hebben in die zoektocht. En die heb je in de Bestuurshub.”
3. Wat maakt de Bestuurshub volgens jou anders dan andere initiatieven rondom goed bestuur?
“Omdat het intrinsiek gemotiveerd is en er geen winstoogmerk achter zit. Dat maakt het voor mij echt anders dan andere initiatieven. Je doet het met en voor elkaar. Het is geen zenden, geen ingehuurde lezing, maar een gezamenlijke inbreng van kennis, ervaring en vragen.
Een paar jaar geleden was ik in Limburg betrokken bij een enthousiaste groep rond coöperatie Verbindend Leiderschap, waar we ons inzetten voor een verbindende bestuursstijl en de vraagstukken daaromheen. Daar zie ik wel raakvlakken mee. Ook daar draaide het om samen leren en ontwikkelen. Dat de Bestuurshub op mijn pad kwam, voelde daarom als een mooie voortzetting van wat we toen zelf ook met elkaar hadden opgezet.”
4. Als jij morgen een zaal vol bestuurders of toezichthouders mag toespreken, waar zou je het over hebben en wat zou je hen willen meegeven?
“Er zijn natuurlijk heel veel thema’s die interessant zijn, maar mijn persoonlijke zoektocht gaat over de spanning tussen systemen en mensgericht werken. We hebben een goed georganiseerde samenleving en veel geprofessionaliseerd, maar daarmee ook veel gebureaucratiseerd. En dan is de vraag: doen we met al die regels en goede bedoelingen het mensgerichte nog wel voldoende recht?
Systemen zijn bedoeld als kader, maar ik zie ook dat ze soms gaan beheersen. ‘Gelijke monniken, gelijke kappen’ wordt al snel een dogma, terwijl niet elke situatie gelijk is. Systemen zijn nu eenmaal niet ingericht op ongelijke behoeften. En als mensen dan vastlopen, kun je zeggen: ‘Het systeem laat het niet toe’, maar daar zijn zij niet mee geholpen. Tegelijkertijd moet je ook niet doorschieten. Mensen hebben een eigen verantwoordelijkheid en kaders zijn er niet voor niets. Dus het blijft zoeken: hoe doe je recht aan mensen én blijf je zorgvuldig binnen die professionele werkelijkheid? Wat is de bedoeling achter die kaders? En hoe zorgen we dat die bedoeling niet verloren gaat in de striktheid ervan, zeker in een samenleving die steeds verder juridiseert?
In de praktijk lukt het soms om even buiten de lijntjes te kleuren om iemand vooruit te helpen, en soms kan het gewoon niet. Dat maakt het ingewikkeld. Maar ik vind wel dat je die ruimte moet blijven zien en blijven zoeken, zodat mensen het gevoel houden dat ze gezien worden. Door alles efficiënt te organiseren, hebben we ook afstand gecreëerd. Terwijl iemand soms gewoon zijn verhaal wil vertellen en een mens wil spreken.
Als burgemeester probeer ik daarin nabij te zijn waar het kan. Ik zie mezelf als een gemeenschapsmens; we vormen met elkaar de samenleving. Belangen mogen er zijn, maar de vraag is steeds: waar zit de overlap, het gedeelde belang? Wat ik bestuurders zou willen meegeven is: blijf zoeken naar de menselijke maat. Blijf kijken naar de bedoeling achter de regels. En zorg dat mensen zich gezien voelen.”
5. Waarom zouden anderen zich aan de Bestuurshub moeten verbinden?
“Omdat we met elkaar de samenleving maken en ook met elkaar leren. Dan is het mooi als iedereen iets inbrengt. Hoe meer mensen zich verbinden aan de Bestuurshub, hoe breder het palet aan ervaringen en vragen wordt. En hoe breder dat palet, hoe sterker het netwerk en de beweging die daaruit ontstaat. Daar gaat energie en inspiratie van uit.
Het is voor bestuurders en toezichthouders waardevol dat je je eigen ervaring kunt doorgeven aan anderen, maar ook een podium hebt om je eigen vragen te delen en daarop te reflecteren. Tegelijk bouw je aan een netwerk, in Limburg en ook daarbuiten, van mensen die samenwerken aan diezelfde samenleving. Want uiteindelijk heb je elkaar daar elke dag weer bij nodig.”
